ชั้นไม่เด็กแล้วนะ

บางทีคุณเคยสงสัยไหมว่า ถ้าวันหนึ่งชั้นเรียนของเราเปลี่่ยนไปจนไม่มีใครจำได้ว่าเคยเป็ด็กๆ ยังไง... ชีวิตจะเป็นยังไง? นั่นคือคำถามที่ doujin เรื่องนี้ถามเราตรงๆ ด้วยเรื่องราวสัก 16 หน้าที่เต็มไปด้วยบรรยากาศลึกลับและความอบอุ่นซ้อนแซม อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเปิดกล่องจดหมายเก่าที่เคยซ่อนอยู่ในลิ้นชักมานาน เนื้อเรื่องโดจินเรื่องนี้ไม่ได้เน้นความตลกหรือแอ็กชั่นหนักหรอกนะครับ แต่จะเป็นการเดินทางเข้าไปในความทรงจำและอารมณ์ของตัวละครที่ถูกจับไปใส่ในสถานการณ์แปลกประหลาด ถ้าคุณชอบ doujin ที่มีเนื้อหาลึกซึ้งและทิ้งความรู้สึกหลังอ่าน นี่คือเรื่องที่ต้องลอง แปลไทยมาได้ภาษาไหลไม่ติดขัด ทำให้อ่านง่ายและเข้าใจบรรยากาศตั้งแต่หน้าแรก\n\nสิ่งที่น่าสนใจคือ ผู้เขียนใช้พื้นที่เพียง 16 หน้าอย่างคุ้มค่ามากๆ ทุกฉากมีจุดประสงค์ ทุกบรรทัดบทสนทนามีน้ำหนัก ถ้าคุณเป็นคนที่อยากเจองาน doujin ที่ไม่ได้แค่สนุกแต่ยังทิ้งความรู้สึกอบอุ่นหรืออาจจะเศร้าแปลๆ ไปด้วย โดจินเล่มนี้คือคำตอบ แปลไทยดีมากจนแทบลืมไปเลยว่าเป็นงานแปล แนะนำให้อ่านเลยครับ